Durf jij jouw “cirkel van bereikbaarheid” te doorbreken?

Altijd bereikbaar

We zijn 24/7 bereikbaar met onze smartphones, overdag, ‘s avonds, in het weekend en tijdens de vakantie. Niets nieuws, toch? Maar waarom doen we dat?
Durven we niet “off” te zijn of willen we dat niet? Dat veel mensen echt verslaafd zijn is inmiddels wetenschappelijk wel aangetoond, we krijgen zelfs cold turkeys als we niet onze smartphone bij ons hebben. Wie herkent het niet dat hij bij het boeken van de camping of het hotel als eerst checkt of er wifi is? Vervolgens cirkelbetaal je een sloot geld voor een slecht werkende wifi en zit je, zoals ik vorig jaar,bij het washok met je ipad omdat je anders geen bereik hebt. Vanuit mijn vak ben ik meer dan gemiddeld geïnteresseerd in werkdruk, werkstress en werkprive balans. Regelmatig geef ik workshops, inspiratie sessies of leid ik focusgroepen hierover. Elke keer is het 24/7 online een hot topic. De oplossing is volgens mij heel simpel:

Doorbreek je “cirkel van bereikbaarheid”!

Ik heb dit niet zelf bedacht, het is een briljant concept van Leslie Perlow, zij heeft een zeer inspirerend onderzoek bij de Boston Consulting Group dat beschreven wordt o.a. in het boek  Sleeping with your smartphone. De cirkel is heel simpel: we denken dat we altij moeten reageren om succesvol te zijn, daarom zorgen we dat we altijd bereikbaar zijn, anderen rekenen erop dat ik altijd bereikbaar ben, en soms zijn dingen niet dringend, maar ik reageer, dat zijn mensen van me gewend, en vanzelf gaat de hele cultuur van een organisatie zo werken. Zo doen we dat hier.
Een deelnemer van een workshop gaf laatst het volgende voorbeeld: Mijn klanten verwachten nu eenmaal dat ik altijd bereikbaar ben. Een klant belt een keer om 20 uur ‘s avonds, je zit net heerlijk te ontspannen met je kids of loopt buiten met je hond. Echter…dit is een belangrijk klant dus je neemt op. De week daarna belt de klant weer, nu om 23.00 uur, je wilt net naar bed gaan, maar je neemt op. De dag daarna…..wederom. De verwachtingen van de klant lopen op en na 5 keer kun je bijna de telefoon niet meer niet opnemen toch? Herkenbaar? Dat is nu exact de cirkel van bereikbaarheid, de druk om altijd online te moeten zijn lijkt heel plausibel en gerechtvaardigd, je past je aan etc. Dit kun je doorbreken, het onderzoek van Perlow bij BCG toont dit duidelijk aan, zoals je kunt lezen in het boek of bekijk dit korte filmpje.

PTO predictable time off of ANB aangekondigd niet bereikbaar?

Maak duidelijke afspraken, het heeft te maken met verwachtingsmanagement. Of het nu gaat om een klant, een collega, op je werk of thuis. Gun jezelf, je collega’s en je medewerkers  PTO zoals Perlow zegt, Predictable Time Off, of in gewoon Hollands; ANB aangekondigd niet bereikbaar. Het resultaat is verbluffend, bleek uit het experiment bij de BCG. Mensen voelden dat ze meer in control waren en de productiviteit steeg, evenals de klanten-en de medewerkers tevredenheid en resultaten van de deelnemende teams binnen BCG!

Wie durft?

Ik schrik van het aantal mensen dat echt nooit nooit off line is. Ik vind het voorbeeld van &Samhoud dan ook briljant, zij verdienen applaus, zij geven medewerkers een extra bonus als tijdens hun vakantie niet zakelijk bellen of mailen. Vakantie is namelijk ook bedoeld om bij te tanken.. Wie durft deze vakantie, aangekondigd niet beschikbaar te zijn: ANB. Ik doe mee, wie volgt?

Annemie Schuitemaker MHD

directeur Career & Live

Work life balance, dat staat niet in mijn KPI!

Wetenschappelijk onderzoek naar work life balance en de rol van de lijnmanager

De laatste jaren is er steeds meer aandacht voor ‘work life balance’ (WLB), oftewel: ‘De mate waarin een individu evenveel bezig is – en even tevreden is – met zijn of haar rol op het werk als thuis/binnen de familie’ (Greenhaus, Collins & Shaw 2003). Deze belangstelling komt zowel uit de wetenschappelijke hoek, als uit de maatschappelijke hoek, waar werkgevers- en werknemersorganisaties, overheid, vakbonden, politieke denktanks allemaal aandacht schenken aan WLB (e.g Clutterbuck, 2003; Nadeem & Metcalf, 2007). Zo geeft Google Scholar meer dan 3.280.000 hits op de zoekterm ‘work life balance’. Veel van het onderzoek is gericht op de WLB-factoren die belangrijk zijn voor individuen, als ook op het effect van WLB op de resultaten van organisaties (McCarthy, 2010). Eén van de Poortwachtersfactoren die de WLB van werknemers blijkt te beïnvloeden is de ondersteuning van WLB-strategieën en implementatie door de lijnmanagers (Ryan-Kossek (2008) stellen zelfs dat lijnmanagers de poortwachters zijn als het gaat om WLB-programma’s voor medewerkers. Immers, het zijn de lijnmanagers die WLB-programma’s en -beleid communiceren, implementeren en managen in organisaties, terwijl de (HR-)directie de WLB-programma’s en -beleid formeel ontwerpt en initieert. De lijnmanagers hebben daarmee de ‘macht’ over het wel of niet faciliteren van dergelijke programma’s voor hun medewerkers. Den Dulk (2008) spreekt zelfs over een ‘management lottery’, ter illustratie van de invloed die lijnmanagers hebben op WLB-beleid.

Work life balance, wat een onzin…..

Dagelijks heeft Career & Live vanuit jarenlange expertise te maken met dit onderwerp. We komen lijnmanagers tegen die WLB-programma’s onzin vinden, of het probleem niet willen, of durven te erkennen. Of we ontmoeten medewerkers die zich niet durven of kunnen aanmelden voor ondersteuning. Een concreet voorbeeld is een organisatie waar, uit een medewerkertevredenheidonderzoek, bleek dat bijna de helft van de werknemers last had van WLB-issues. De lijnmanagers gaven aan dat ze dit niet herkenden en dat ze het letterlijk onzin vonden, terwijl het topmanagement prioriteit had gegeven aan het onderwerp. Lijnmanagers stonden sommige medewerkers niet toe een WLB-training te volgen en vonden een verplichte WLB-training voor henzelf ook onzin. Na het volgen van de tweedaagse training, keken ze echter anders naar het onderwerp en de noodzaak.

Willen de lijnmanager niet of kunnen ze niet?

Wat is nu de reden dat WLB-programma’s er wel zijn, maar dat lijnmanagers ze (bijna) niet benutten op dit moment? Willen ze niet of kunnen ze niet?Hebben lijnmanagers in Nederland wellicht een andere denktrant en cultuur dan andere landen met betrekking tot WLB? Speelt de Engelse term ‘work life balance’ in onze Nederlandse denktrant hierbij een (wellicht negatieve) rol? Career & Live heeft een wetenschappelijk onderzoek gedaan dat  tracht inzicht te geven in vier peilers:

  • Wat beïnvloedt lijnmanagers van organisaties met betrekking tot het daadwerkelijk proactief ondersteunen van WLB-programma’s?
  • Speelt de term WLB een rol in de beïnvloeding van de lijnmanagers om WLB-programma’s wel of niet te ondersteunen? Zo ja, welke?
  • Zijn er andere termen te vinden dan WLB of werk-privébalans, die beter passen?
  • Kunnen we aanbevelingen doen aan organisaties die zorgen dat lijnmanagers WLB-programma’s meer en vooral proactiever ondersteunen?

Work life balance is een middel om een doel te bereiken

De belangrijkste conclusie is dat de term WLB niet verkeerd is, maar verkeerd wordt gebruikt. Dit onderzoek heeft geen andere of betere term opgeleverd. Het gaat om een paradigmashift. WLB is geen doel op zichzelf, maar een middel om bijvoorbeeld de werkdruk te verlagen. Voor lijnmanagers, voor organisaties en voor mensen.
WLB-programma’s moeten vooral gericht zijn op bewustwording van wat WLB is, wat signalen zijn en wat het rendement kan zijn voor de organisatie en de medewerkers.
Waarbij de nadruk vooral moet liggen op de werksituatie en werkdrukvermindering. Het rendement van WLB moet vertaald worden naar een concrete business case voor de organisatie.
Door WLB te verankeren in organisaties, in te bedden in programma’s zoals duurzame inzetbaarheid en te koppelen aan bijvoorbeeld inwerkprogramma’s, kan WLB een onderdeel van de cultuur van organisaties worden, waarbij een topdown aanpak wenselijk is.

Zodat aandacht voor werk-privé- en privé-werkbalans de normaalste zaak van de wereld is, met regels en afspraken in de taakomschrijvingen van lijnmanagers. Zodat geen enkele lijnmanager meer kan zeggen: ‘WLB, dat staat niet in mijn KPI.’

Interesse om het hele onderzoek te ontvangen, om te brainstormen hoe het binnen uw organisatie is gesteld met de poortwachters van work life balance of interesse in een quick scan? Neem contact op met ons: schuitemaker@careerandlive.nl

Annemie Schuitemaker

Directeur Career & Live

NB onlangs verscheen een interessant blog op HBR over worklife balance and the manager:

http://blogs.hbr.org/2014/07/your-bosss-work-life-balance-matters-as-much-as-your-own/

 

 

Stress in de moderne samenleving

Stress is een heel groot probleem aan het worden. Onlangs werd nog bekend dat 40% van de werkende bevolking meer stress ervaart dan een jaar geleden. 36% van de werknemers geeft aan regelmatig last te hebben van stressvolle periodes op hun werk. Wat is er gebeurd? Waarom neemt de stress zo toe en wat kunnen we hier tegen doen?

werkstressTuurlijk, mensen hadden het ‘vroeger’ ook druk. Sterker nog. Vaak werden er dagen gemaakt van 10 uur en 6 dagen per week werken was ook geen uitzondering. Toch was een burnout nog een onbekende term. Werken was gezond en van werk is nog nooit iemand dood gegaan. Wat is dan het verschil met nu? Leggen de werkgevers dat echt zoveel extra druk op hun werknemers?

Integendeel; er is nog nooit zoveel aandacht geweest voor werkdruk en stressmangement. Het grote probleem is dat we tegenwoordig zeer efficiënt kunnen werken. Zonder computers kun je je doorgaans maar op één ding tegelijk concentreren. Door de computers, telefoons en tablets kun tegenwoordig 3 dingen tegelijk doen en op elk moment van de dag. Je enorme takenlijst blijft continu in je hoofd rondzwerven en de raderen komen nooit eens tot stilstand. Net voordat je naar bed gaat kijk je nog even je mail en agenda door zodat deze de eerste uren van de nacht nog door je hoofd blijft spoken.

De oplossing is een open deur, maar niet heel eenvoudig te bewerkstellen. Je moet namelijk tegen de stroom in. Zet je telefoon uit als je thuis komt. Dwing jezelf om je op één taak te concentreren en zet je e-mailprogramma op je computer uit. Laat de telefoon maar even rinkelen als deze gaat. Leg aan je omgeving uit dat je hierdoor juist efficiënter gaat werken en meer werk gedaan krijgt in kortere tijd.

Daarnaast blijft je bespaart van de problemen die stress kunnen geven. Wanneer je op deze manier werkt hoef je niet allerlei technieken toe te passen die de stress verminderen. Uiteindelijk blijft dit dweilen met de kraan open. Meditatie en ontspanningsoefeningen zijn nodig omdat je verkeerd leeft. Wanneer je jezelf niet overbelast en ontspannen door het leven gaat heb je al deze paardenmiddelen niet nodig. Wanneer je dit lukt sta je pas echt sterk in je schoenen en heb je het heft in eigen handen genomen.
Unknown-15Gastblogger Ronald Nico

Ronald Nico kreeg begin 2013 een burnout. Na 1,5 jaar revalideren met vallen en opstaan is hij nu weer hersteld. Tijdens zijn burnout heeft hij stressplein.eu opgericht. Op deze site wil hij zijn ervaringen delen met anderen.

Druk zijn, is een keuze!

Werkdruk, werkstress en levensstress, een kwestie van de juiste aap op de juiste schouder

We zijn drukker dan ooit. Stress op de werkvloer is  het grootste beroepsrisico ons land. Minister Asscher van Sociale Zaken en Werkgelegenheid (SZW) gaat daarom de komende vier jaar samen met werkgevers en werknemers werkstress verder bespreekbaar maken en aanpakken. 13 mei was het startsein. Op deze bijeenkomst lanceerde Asscher ook de communicatiecampagne ‘Check je Werkstress’. Volgens Assscher  is nu vaak nog een taboe om over werkstress te praten, daar schamen werknemers zich voor, geeft hij aan.

1391558_531842090238678_1769356764_nWaarom hebben we het druk?

De vraag is, waarom zijn nu allemaal zo druk? Hebben we het druk, willen we het druk hebben, kunnen we geen keuzes maken? Volgens mij is “het druk hebben” voor een groot deel een sociaal wenselijk antwoord. “Hoe is het met jou? Drukdrukdruk….” Niemand zegt, “ik verveel me te pletter” of “lekker, want de zon schijnt”. Nee we zijn altijd drukdrukdruk. Het hoort zo in 2014, lijkt het wel.

torenTorentje bouwen!

Als je het echt te druk hebt, dan moet je er iets aan doen toch? Thuis en op je werk. Je kunt zowel thuis als op je werk druk zijn en ook stress hebben. Maar je kunt ook kiezen voor iets anders, namelijk heel simpel, gewoon minder doen. Stop met hele lange to-do lijstje, maak een echt “Dit ga ik DOEN lijstje”, dus geen…”dit zou ik wel willen doen”, maar simpel, “dit GA ik doen deze week doen, hier durf in mijn handen voor in het vuur te steken, dit Gaat gebeuren” lijstje. Dan is je lijst al een stuk korter, en je hoofd al een stuk leger. Hoe? Maak een letterlijk eens toren van dingen a. die je moet doen, daarboven op b. dingen die je leuk vindt om te doen, daarboven op c. haat om te doen en als laatste d.echt gaaf vindt om te doen. Dan kom je net als ik tot de conclusie dat je veel meer te doen hebt dan je tijd hebt…dus blijf je altijd racen, ga je to- do lijstje maken, word je gestresst en loopt je energie, je batterij leeg. Maak nogmaals  een toren maar nu van de dingen die je ook echt GAAT doen. En zie het verschil…..die toren is waarschijnlijk meer dan 2 maal zo klein. Echter blijf realistisch en laat de rest achterwege, dan kun je ook tevreden zeggen…zo dat heb ik gedaan. Je schrikt van de dingen die je wilt doen, m aar toch nooit zult doen: “it is easier to do trivial things that are urgent than it is to do important things that are not urgent. It is also easier to do little things we know we can do, than  to start on big things, we are not to sure about”, zegt Gergus OÇonnel in zijn briljante boek The power of doing less.

Weg met die aap? En vooral de email gorilla!

apenDagelijks krijg je allerlei apen, die eigenlijk niet van jou zijn. Vraag je af: van wie is de aap, hoort die bij mij? Of hoort die bij een collega of je partner of……. Als we nu allemaal deze week eens een enkel de apen op onze schouders houden die bij ons horen en de rest terug zetten. Een soort moderne stoelendans. Dus…krijg je een aap, denk dan goed na. Hoort die mij mij, of bij een ander en zet de aap dan terug en zeg luid en duidelijk:  “Nee, dat kan lukt me nu niet deze week”.  Punt. En zo kijk je ook naar je email, want email, dat is niet gewoon een aap, maar een enorme gorilla, die vreet je hele dagelijkse werk- en privé tijd op. Weg met alle die onzinnige mailtjes in de cc of erger nog de bcc. Enkel die mailtjes behandelen die een goed titel hebben en een duidelijke vraag, en anders…weg ermee. Mail is heel simpel, 1 maal in je handen nemen en gelijk beslissen: de drie D’s: 1. do it of 2. delete it of 3. ditch it. Andere keuzes moet je niet maken. Gemiddeld nemen we een mail wel 6 maal in onze handen, dat vreet tijd. Niet doen.

Geniet en manage je energie, niet je tijd!

Zoals ik al eerder aangaf (in een blog met 10 tips:) manage je energie en niet je tijd. Ik heb vandaag heerlijk genoten van de zon, ben lekker met mijn dochter naar haar paardendressuurwedstrijd gegaan en alle andere apen…die heb ik laten liggen of terug gezet. Heerlijk. Dat moet ook wel, want deze week moet mijn allergrootste aap helemaal af, mijn afstudeerthesis en onderzoek over (hoe kan het ook anders) Work life balance:  Organizational Work Life support by line managers, a Management lottery or not? Ik ben bijgetankt, ik ga a.s. donderdag tot en met zondag de laatste loodjes van mijn thesis aanpakken, vol energie, daar heb ik zin in. De email gorilla’s, die  delet of ditch ik. Ik neem elke 90 minuten pauze, sport elke dag, sluit de dag of met minimaal 3 positieve zaken of gedachtes. Ik  kijk vol energie uit naar de workshop Minder werkdruk die ik maandag 2 juni verzorg voor een van onze klanten. Ook kijk uit naar GezondInbedrijf2014 waar we een stand hebben, een inspirerende omgeving waar we elk jaar met veel plezier veel inspiratie opdoen over het thema Vitaliteit praten. Wellicht ontmoet ik je daar, er zijn nog plaatsen. Ik eindig waar ik mee begon: Druk zijn of het druk hebben is een keuze. Je kunt je smartphone uitzetten, je kunt apen van je schouders afhalen. De vraag is? Durf je dat en wil je dat? Waar een wil is, is een weg! Doe eens  gek, denk eens om of zeg gewoon Nee! Annemie Schuitemaker, met slechts een paar aapjes!

Mannen gezocht!

Hoe zit dat in Nederland, is het bij ons anders dan in de VS?

“Male Executives Don’t Feel Guilt, See Work-Life Balance as a Women’s Problem”, schreef Jessica Grove n.a.v. een HBR artikel. Bij het artikel stond een  foto van een lachende man en daaronder de tekst: “Don’t worry. My wife’s taking care of it.” Het artikel is gebaseerd op een onderzoek van professor Boris Groysberg and Robin Abrahams. Jessica noemt het een “depressing article”en ik ben het met haar eens. Is dit 2014? Is dit de naakte waarheid? Ik wil het eigenlijk niet

Don't worry; we are taking care of it together

Don’t worry; we are taking care of it together

geloven. Ik was er toch echt van overtuigd dat de wereld veranderd was. Echter, uit het onderzoek blijkt dat “family issues are still seen as a female problem.”Ik ben er dan ook gelijk over gaan twitteren, op facebook gaan posten  etc, echter…..reacties van vrouwen….maar nauwelijks van mannen. Het onderwerp werk privé of work life, daar ben ik echt dagelijks mee bezig, het raakt me dan ook echt diep. Vanuit mijn eigen bedrijf Career & Live en Career & Kids zijn we op dit moment op zoek naar nieuwe coaches en trainers. En wat valt dan op…..heeeel veel reacties van professionals, echt top. Echter….slechts 1 reactie van een man. Hoe kan dat nou toch? Expliciet hebben we erbij gezet dat we “gezien de samenstelling van het team zijn we vooral ook op zoek naar mannelijke collega’s”. Een man reageert en mailt: ik schrik, ik zie dat er enkel vrouwen werkzaam zijn. dat is nu net de clou, waar zijn die stoere mannen die work life balance als een vakgebied zien, waar zij ook een rol in kunnen spelen?

Werk privé we kunnen er niet meer omheen

De NVAB heeft sinds kort zelfs richtlijnen Werk Prive Balans opgesteld, met als reden: “Werk en privé zijn in de huidige samenleving zo geïntegreerd dat er interactie plaats vindt tussen beide domeinen, in andere woorden werk en privé domeinen kunnen elkaar beïnvloeden. Zo kan het werk invloed hebben op de privésituatie, maar kan (tegelijkertijd) het privéleven ook een impact hebben op het werkend leven.”  Het gaat ons allemaal aan, en dan heb ik het niet alleen om mensen in de spitsuurfase van ons leven, dan heb ik het over iedereen: mantelzorg, sport….alles, en dat zijn toch ook mannen?

Olie op het vuur

Yves Leterme kreeg heel Nederland over zich heen met zijn toespraak waarin hij parttime werken in de hoek zette. Hij zei o.a. “Het gegeven dat in Nederland zo veel vrouwen parttime werken zorgt voor een lage arbeidsproductiviteit en dat leidt tot minder economische groei. Dat is een zwakte van de Nederlandse economie. Ik mocht er zelf mijn zegje over doen op de radio bij Dit is de nacht, helemaal leuk: Luister maar.Ik doe graag olie op het vuur erbij! Kom op mannen, laat je zien, laat je horen, we leven in 2014. Werk Privé zaken, die zijn toch van en voor iedereen.

Twee dingen:

1. Laten wij een mooie “foto”maken met de tekst eronder: Don’t worry; we are taking care of it together!
2. Bijzonder graag zien we mannelijke sollicitanten voor onze vacatures, die moeten er toch zijn. Kom op mannelijke coaches en trainers!

Mijn fascinatie voor het onderwerp ben ik op dit moment aan het vertalen naar een wetenschappelijk onderzoek (Wat beïnvloedt lijnmanagers van organisaties in Nederland met betrekking tot het daadwerkelijk ondersteunen van work life balance programma’s? Welke rationele en emotionele argumenten spelen een rol?Welke invloed heeft de term work life balance op lijnmanagers hierin en waarom?)  dat eind juni klaar is. Ik ben benieuwd of het verschil man vrouw en de tekst onder de foto ook hier weer de kop op steekt.

Annemie Schuitemaker

Worklife is a social movement!

8 maart Internationale vrouwendag:

Wat een fantastisch nieuws hoorde ik gisteren (vrijdag 7 maart 2014):  Vrouwen van 25 tot 30 jaar verdienden in 2012 iets meer dan mannen, blijkt uit cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek.  Wat een mooie start voor Internationale Vrouwendag. Ik denk terug aan ons manifest in 2012, Manifest #WWVW Wat Werkende Vrouwen Willen. Het werd dezelfde dag nog trending topic en nog steeds in het onderwerp uiterst actueel, maar…ik geloof dat er echt wel zaken aan het veranderen zijn en het salaris van vrouwen tussen de 25 en 30 dat nu hoger is dan dat van mannen, dat is een prachtige mijlpaal. In MT stonden ook een paar prachtige mijlpalen. Wat mij aansprak was vooral: * Bedrijven met vrouwen in de raad van bestuur behalen ruim de helft meer winst op eigen vermogen dan besturen met uitsluitend mannen. Het verkoopresultaat is 42% hoger en er wordt 66% meer rendement op het geïnvesteerde kapitaal behaald.  * Vrouwen in de raad van bestuur blijken niet alleen te zorgen voor betere financiële resultaten, maar ook voor meer duurzaamheid, meldt de University of California. Bedrijven met vrouwen aan de top investeren vaker in hernieuwbare energie en tonen meer aandacht voor energie-efficiëntie in operationele processen. * In de komende 5 jaar groeit het wereldwijde inkomen van vrouwen van 13 naar 18 triljoen dollar. Deze groei staat gelijk aan twee keer de groei van het BNP van India en China samen. * 60% van alle jonge mannen wil een actievere rol in het ouderschap spelen en zou ook liever minder dagen willen werken. Dit staat ook wel bekend als de opkomst van de ‘cappuccino dad’. * In heel Europa heeft 82% van de meisjes tussen 20 en 24 jaar minstens de middelbare school afgemaakt, tegen 77% van de jongens. * Van de vrouwen tussen 18 en 34 jaar vindt 66% ‘succes in een goedbetaalde carrière’ belangrijk. Onder mannen van diezelfde leeftijd is dat slechts 59%. * Volgens recent onderzoek van de universiteit van Florida is er een recht evenredig verband tussen het succes van een vrouw en het zelfvertrouwen van haar man: hoe meer succes zij heeft, hoe harder zijn zelfrespect daalt. * In 1960 verdiende 6,2% van de getrouwde vrouwen in Amerika meer dan haar man. In 2011 was dit gestegen tot 24,3%. * Hoe meer vrouwen in de raad van bestuur van een bedrijf, hoe minder het bedrijf betaalt voor overnames. De kosten van een succesvolle overname zijn gemiddeld 15,4% lager per vrouw in de raad van bestuur, blijkt uit onderzoek van de universiteit van British Columbia (Canada).

Baby Bust

Maar de meeste impact op mij maakte toch het meest recente boek van Stewart D. Friedman, founding director van de Wharton School’s work life integration project, Baby Bust.  Hij bestudeerde 2 generaties van Wharton’s studenten:  1993 de generatie X en 2012 generatie Y (millienials). De resultaten van zijn onderzoek zijn verbluffend, enthousiasmerend en hoopgevend, zoals:

  • De generatie Y vrouwen zijn gelukkiger dan de mannen, er was geen verschil in aanvangs salaris salaris tussen mannen en vrouwen. Ook is er geen verschil meer tussen hun verwachting m.b.t. tijdsinvestering in hun baan.
  • Stew spreekt over een ware baby bust, een daling in geboortecijfer, door steeds meer echte keuze vrijheid voor vrouwen, bewuste keuzes, minder traditionele rolverdelingen.
  • Hij noemt work life een social movement to benefit the next generation. Het abnormale normaal maken, het gaat om, creatieve, dappere experimenten van mannen en vrouwen en organisaties, op het gebied van work life, zodat iedereen het leven kan leven dat hij of zij wil. En dat sluit weer naadloos aan mij mijn visie en Career & Live: One life just live it!
  • Lees het artikel in Harvard  Business Review

Echte inspiratie zorgt voor …..

Ik ben zo geïnspireerd door Stew Friedman, dat ik dinsdag as een conference call met hem heb. Onder mijn motto “waar een wil is, is een weg”, heb ik hem gemaild en dus nu een afspraak met hem. Ik geloof in de social movement om met zijn alle te zorgen dat work life issue, echt opgelost moeten en kunnen worden. Wij zijn op de goede weg. Ik laat nog weten hoe mijn gesprek was met Stew, ondertussen…lees zijn boek baby Bust en raak geïnspireerd door deze man en zijn visie!

Annemie Schuitemaker

PS ik ben druk met mijn onderzoek “wat beïnvloedt lijnmanagers in het supporten van work life programma’s?” Het onderzoek bij o.a. een grote multinational, een ICT organisatie, een ziekenhuis en een Hogeschool begint over exact 2 weken. Wil jij of je organisatie op de hoogte blijven van het onderzoek en de resultaten, mail dan even naar schuitemaker@careerandlive.nl. Uiteraard kun je mij boeken als speaker/trainer voor congressen, lunchlezingen en workshops over dit onderwerp worklife

Manage je energie en niet je tijd!

Energie bijtanken, is dat egoïstisch?

Vier dagen zonder gezin, zonder werk, gewoon even helemaal niets. In mijn eentje in een hotelkamer in Den Haag. Dat heb ik afgelopen dagen gedaan. “Gaat het wel goed met je?”, “Ben je overspannen?”,  “Heb je ruzie?” Die vragen krijg je dan. Maar er is niets met me aan de hand, integendeel. Ik bruis weer van de energie. Maar soms moet je even niets doen. Geen moeder zijn, geen partner, geen directeur, maar enkel en alleen Annemie.

Een echte gouden berg binnen handbereik

Een echte gouden berg binnen handbereik

Hoe kwam ik nu op deze gedachte en tot deze actie?

Dagelijks ben ik bezig met het onderwerp werk privé balans, worklife balance, energie management, of hoe je het ook wilt noemen. Ondertussen doe ik ook nog een wetenschappelijk onderzoek naar dit onderwerp. En ik kwam tot de schrikbarende conclusie…dat het niet ging. Mijn hoofd liep over. even tussen door nog snel een onderzoek doen. Ik had rust nodig, denk-tijd, mijn hoofd leegmaken. Letterlijk even NIETS doen. En zo kwam ik tot het besluit dat ik even weg ging. Onder het motto: Practice what you preach!

Energie bijladen en minder doen

Multitasken, dat kan ik als de beste, dacht ik altijd. Maar helaas niemand kan het, blijkt uit wetenschappelijk onderzoek, waar ik al vaker over blogde. De basis van alles is….energie management, geen time management, geen to-do lijstje, maar gewoon minder doen en meer energie tanken. Eigenlijk “gaat het niet om hoeveel tijd we spenderen op deze planeet aarde, maar hoeveel energie we investeren in de tijd die we hebben”, is een passage in het boek The power of full energy die me erg aanspreekt. We racen de hele tijd, zonder te stoppen en zonder na te denken wie we echt willen zijn of waar wee echt naar toe willen:  “we are wired, but we are melting down”, zegt Tony Schwarz.

We doen te veel. Mijn motto is; doe minder en dan krijg je uiteindelijk meer energie, fysiek, mentale, emotionele en spirituele energie. PLAATJE Hoe kun je dat doen? Door af en toe stil te staan en zo je creativiteit meer te laten stromen. Begin met 2 minuten….zie dit filmpje; doing nothing for 2 minutes, probeer het eens. Hou jij dat vol? Stap voor stap, grote veranderingen beginnen altijd klein! Twee minuten is niet veel, maar een begin. En als dat lukt, dan sluit je eens 90 minuten op en ga eens nadenken; en creëer zo een oase van stilte, en laat dan de creativiteit stromen.

Mijn 10 tips om “minder te doen’ om zo meer energie te krijgen:

  1. Creëer stilte en tijd om niets te hoeven en laat dan de creativiteit weer stromen
  2. Maak een letterlijk eens toren van dingen
    a. die je moet doen, daarboven op
    b. dingen die je leuk vindt om te doen, daarboven op
    c. haat om te doen en als laatste
    d.echt gaaf vindt om te doen.
    Dan kom je net als ik tot de conclusie dat je veel meer te doen hebt dan je tijd hebt…dus blijf je altijd racen, ga je to- do lijstje maken, wordt je gestresst en loopt je energie, je batterij leeg. Maar nogmaals en een toren maar nu van de dingen die je ook echt GAAT doen. En zie het verschil…..die toren is waarschijnlijk meer dan 2 maal zo klein. Echter blijf realistisch en laat de rest achterwege, dan kun je ook tevreden zeggen…zo dat heb ik gedaan. Je schrikt van de dingen die je wilt doen, m aar toch nooit zult doen: “it is easier to do trivial things that are urgent than it is to do important things that are not urgent. It is also easier to do little things we know we can do, than  to start on big things, we are not to sure about”, zegt Gergus OÇonnel in zijn briljante boek The power of doing less.
  3. Pak je weekend terug, onze over grootouders waren razend blij met een vijf-daagse werkweek, eindelijk. En wij doen wat..we maken er weer een zeven-, of eigenlijk bijna een acht-daagse werkweek van, 24/7.
  4. Zeg “nee” tegen mensen die taken aan je delegeren en lukt dat niet…probeer dan in elk geval 1 dag lang tegen elke tweede verzoek nee te zeggen, wat een tijd levert dat op. En op het inde van de dag, is de wereld dan ingestort? Best jij nog, je organisatie, je gezin?
  5. “Cut the crap”. Doe enkel echt belangrijk dingen, denk aan “toren twee” uit tip 2.
  6. Zet je email, ipad, iphone uit af, ben eens unplugged, ook dan vergaat de wereld niet
  7. Neem een voorbeeld aan de Olympische sporters in Sochi, je kunt niet elke dag je wnnende race rijden, soms moet je echt opladen. Verdeel je dag in blokken van 90 tot 120 minuten, na inspanning……weer ontspannen en dan wee verder gaan. Interval in plaats van steady-state.
  8. Zorg dat je fysiek en spiritueel beter traint om je batterij op te laden ( meeste mensen zijn op die 2 gebieden ondertraind) en zijn overtraind op  het mentale en emotionele gebied
  9. Schrijf 3 dingen op die echt belangrijk zijn voor je werk en prive en handel daarna, de rest is niet belangrijk!
  10. Doe minder, niet meer! Denk aan je 2 torentjes!

Het resultaat, daar ben ik trots op!

Ik ben 4 dagen op mijn eigen eiland geweest en koos af en toe om naar “buiten” te gaan, of wel “plugged-in” te zijn. Mijn vier batterijen zijn weer opgeladen: mijn fysieke batterij; gezond eten, veel sporten, veel water drinken en genoeg slapen, want we slapen echt te weinig, zoals ik al ook eerder blogdeMijn emotionele batterij, mijn mentale en mijn spirituele batterij. En zoals Steve Job ooit zei tijdens zijn beroemde Staford University speach:”rembering that  I’ll be dead soo., is the most important tool I have ever encountered to help me make the big choices in life.  Mijn onderzoek “Wat beïnvloedt lijnmanagers van organisaties in Nederland met betrekking tot het daadwerkelijk ondersteunen van work life balance programma’s en welke invloed heeft de term work life balance op lijnmanagers hierin en waarom?”,  is al een heel eind op dreef…….

Ik heb veel gedacht, gelummeld, en ik weet zeker, dit ga ik snel nog eens doen. Wie durft? Wil je meer weten of ben je geinteresseerd in  de workshops en lunchlezingen die we vanuit Career & Live verzorgen of de coaching, kijk dan eens op onze site of mail naar schuitemaker@careerandlive.nl of bel 0800-0201060

Manage je energie en niet je tijd!

Een zeer energieke Annemie Schuitemaker

PS wat vind je een betere term dan work life balance? Mail dat svp naar schuitemaker@careerandlive.nl, ik verloot 10 boeken thepower of doing less aan tien inzenders. Plus je helpt mij en de wetenschap enorm, please?

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.