Is werkdruk de zoveelste hype?

Organisaties zijn drukker dan ooit met …….werkdruk

Werkdruk is trending topic, bijna elke organisatie heeft werkdruk “hoog op de agenda” staan. Nog nooit hebben we zoveel klanten gehad die “iets aan de werkdruk” willen doen. Uiteraard is dat mooi en wellicht een mooie spin-off van de week van de werkstress van minister Asscher. Maar ik vraag me toch echt af of deze aandacht voor werkdruk niet de zoveelste hype is, waarna we weer verder gaan met waar we mee bezig zijn. Ergo, gaat er echt fundamenteel iets veranderen?

privedrukWerkdruk versus privédruk? Of gewoon druk?

Het begint zoals altijd bij het begin! Wat is eigenlijk werkdruk, wat verstaan we daaronder? Overigens verbaas ik me er als mens altijd over waarom we wel het woord werkdruk, maar niet het woord privé  kennen? En waarom spreken we over werkstress maar niet over privéstress. Maar dat terzijde. Het valt me steeds weer op dat de meeste organisatie eigenlijk niet weten wat er echt wordt bedoeld als uit het jaarlijkse MedewerkersTevredenheidsOndezoek blijkt dat er sprake is van een hoge score op werkdruk. TNO heeft een hele duidelijke definitie en een heel duidelijk model: werkdruk en werkdruk wegwijzer
Werkdruk is een situatie waarin er disbalans is ontstaan tussen de eisen van het werk wat betreft inhoud van het werk en de context van het werk en de mogelijkheden van de werknemer om het werk goed uit te voeren. Werkdruk in deze formulering betekent dat een medewerker lange tijd zijn werk niet afkrijgt of de gewenste kwaliteit echt niet kan leveren. Er zijn verschillende determinanten van werkdruk. Deze verhogen de taakeisen en/of verminderen de mogelijkheden om het werk goed uit te voeren. Deze determinanten kunnen in drie categorieën worden ingedeeld:

  1. determinanten in de arbeidsinhoud
  2. determinanten in de arbeidscontext
  3. determinanten in de regelmogelijkheden

Daarnaast zijn er factoren die ervoor zorgen dat een medewerker die werkdruk ervaart minder snel stress klachten zal ontwikkelen: de buffers, zoals bijvoorbeeld sociale steun. Ook zijn er individuele factoren zoals competenties en werk privé of privé werk balans die de werkdruk kunnen beïnvloeden.

tnowerkdrukmodelZodra er helderheid is wat een ieder verstaat onder werkdruk, is de logische volgende stap om uit te zoeken waar de werkdruk binnen de organisatie vandaan komt. Om vervolgens daarna pas echt te kiezen wat er te doen is aan de werkdruk binnen de organisatie is, zowel op organisatie niveau; het probleem ook echt bij de bron aan pakken, als individueel niveau: zowel voor medewerkers als managers(!) door bijvoorbeeld specifieke coaching of training op het gebied van timemanagement, communicatie, multitasken, stressmanagement, NEE-zeggen, keuzes maken, grenzen stellen etc. Kortom dan pas aan de slag te gaan en daarna periodiek te monitoren/evalueren of de aanpak succes heeft op korte, maar vooral ook op lange termijn, voor wie en wat het oplevert in rendement.

De emmers lopen over, zorgen we voor grotere emmers of straffen we degene die er druppels overheen laat klotsen?

Maar helaas gaat het in de praktijk vaak anders, organisaties proberen pleisters te plakken en snel een aanpak te bedenken “om te zorgen dat bij de volgende MTO het onderwerp werkdruk beter scoort. Zoals de “oplossing” die ik laatst hoorde: “we gaan de werkdruk verlagen, zo kan het niet langer. Als we nu zorgen dat het foutenpercentage daalt, ergo we geen fouten meer maken, dan zakt de werkdruk vanzelf”.  Maar wat bleek (uiteraard):  de werkdruk steeg, het foutenpercentage steeg, evenals het ziekteverzuim en de werksfeer, plus de stress was voelbaar bij binnenkomst!

Zachte heelmeesters, maken stinkende wonden

Het is bekend. Werkdruk kost geld, veel geld, een derde van het ziekteverzuim in Nederland wordt veroorzaakt door werkgerelateerde psychische klachten. Daarmee is zogenoemde psychosociale arbeidsbelasting (PSA) de meest voorkomende beroepsziekte in ons land. Dit soort klachten wordt vaak veroorzaakt door een verstoorde balans tussen werk en privé, werkdruk, baanonzekerheid, of agressie en geweld op de werkvloer. De beraamde kosten voor het totale verzuim door enigerlei psychische aandoeningen voor Nederland bedraagt volgens het Trimbos instituut 2,7 miljard euro per jaar.

Laten we werkdruk aanpakken, maar dan echt, bij de bron en structureel. Stap voor stap, af en toe een workshop of training gaat niet helpen. Er moet echt structureel veranderen aan de manier waarop we werken, op het gebied van taakeisen, regelmogelijkheden, buffers en ook op individueel niveau bij werknemers en managers. Het is onomkeerbaar, de wereld om ons heen verandert snel, de werkvloer en functies veranderen. Digital Detox Manager schijnt echt een de beroepen van de toekomst te zijn. We zijn 24/7 online, de hoeveelheid informatie die een mens per dag tot zich krijgt is groter dan de gemiddelde mens in de 18de eeuw in zijn leven leven te verwerken kreeg. We doen meer zelf (denk eens aan de oude typekamers, postkamers etc.) en worden allrounders (en met als belangrijkste taak emailen-maar liefst 114 per dag gemiddeld)…kortom het tempo waarin we alles doen stijgt, de hoeveelheid werk stijgt…en de werkdruk stijgt. Het is 1 voor 12 en we lossen het niet op met een pleister plakken. We moeten structureel de werkdruk aanpakken. Anders vallen we als domino steentjes om. Terwijl we tegelijkertijd de technologie en alle mogelijkheden hebben om MINDER, in plaats van meer werkdruk, werkstress (maar ook minder privédruk en privéstress) te ervaren.

ONE LIFE, JUST LIFE IT! Wilt u uw medewerkers constant laten balanceren tussen werk & privé of wilt u hen laten genieten van hun werk & leven? Benieuwd hoe het met de werkdruk staat? Interesse in een gericht plan van aanpak? Kijk eens op Career & Live . Of doe alvast de gratis werkprive balans test, online met daaraan gekoppeld een persoonlijk rapport met tips!

Annemie Schuitemaker, die ervoor kiest om 1 dag per week bewust te Digital Detoxen!

De lat die ben jij, de norm die bepalen wij!

We hebben het druk, maar is gebrek aan tijd het echte probleem?

Zijn we niet zelf het probleem? In plaats van tijd in overvloed heeft iedereen meer haast dan ooit, alles moet nu, we bestellen iets en de dag daarna willen we het in huis hebben, we sturen een email en verwachten gelijk antwoord. Er is iets geks aan de hand: we willen steeds meer en steeds sneller, maar we zijn  ook dol op slow, slowfood, mindful sporten etc. Tegelijkertijd hebben we meer tools en apparaten die ons tijd besparen en zijn we drukker dan ooit. Hierdoor hebben we steeds minder tijd ‘over”, echte vrije tijd. Snel en druk zijn is een statussymbool, terwijl vroeger vrije tijd het symbool van rijkdom en status was. Time is money en hoe sneller hoe beter. We hebben een vicieuze cirkel gemaakt, want daardoor verdien je weer meer geld en daardoor koop je weer meer en daardoor heb je het weer drukker………. En als we dan vrije tijd hebben, dan zijn we in onze vrije tijd ook drukker dan ooit, met sporten (bijvoorbeeld hardlopen, maar dan ook voor een marathon) culturele bezigheden, vrienden, gezond leven, gezond eten.

DDDDe voorspelbare werkdag van 9 tot 5 is verdwenen

John Keynes voorspelde in de vorige eeuw dit we in de 21-e eeuw nog maar 3 uur per dag hoefden te werken, we zouden een fantastisch relaxed leven hebben. Het tegendeel is waar, alle uitvindingen ten spijt is drie uur werken per dag utopie. We zijn niet fundamenteel minder gaan werken sinds het begin van de vorige eeuw, maar we zijn drukker tijdens onze vrije tijd, we spenderen wel tijd met onze kinderen in plaats van minder, (meer halen en brengen, meer clubjes, meer ondersteuning bij huiswerk, meer taken op school etc.) Er moet zoveel, en dat doen we dan ook nog multitaskend, maar dat blijken we niet te kunnen, dus verliezen we nog meer kostbare tijd. De standaard werkweek van 5 dagen en werkdag van 9 tot 5 bestaat niet meer. We werken met zijn tweeën en de werktijden wisselen (jij begint vroeg, ik laat, ik heb vanavond nog een skype sesse met de collega’s in New York) , dus we zijn heel veel tijd kwijt met coördineren en plannen. Wie brengt, wie haalt, wanneer doe jij de mantelzorg voor je moeder, wanneer doe ik de mantelzorg voor mijn vader, wanneer sporten voor de marathon. We eten niet meer standaard om 6 uur, ieder heeft zijn sport en andere bezigheden en daarom moet er drie keer (uiteraard zeer verantwoord gezond) eten op tafel komen. We zijn als het ware niet meer gesynchroniseerd.

Constante connectivity is de norm geworden

We zijn niet meer gesynchroniseerd met elkaar en daarbij doen alle activiteiten gefragmenteerder dan ooit. Tijdens een werkdag doen we gemiddeld 88 activiteiten  10 minuten aan iets werken of ergens mee bezig zijn is lang, de gemiddelde tijdsduur is slechts 3 minuten. De enorme hoeveel emails op een dag (gemiddeld 114) de grootste tijdvreter op het werk. We hebben allemaal tal van mobile devices, maar dat is niet altijd kommer en kwel. Een mooi voorbeeld is onze mobiel devices en de ‘werk privé’ en ‘privé werk’ balans. Is deze nu echt slechter geworden? Het blijkt dat constant online ook zijn voordelen heeft, constant online met familie en vrienden en het thuisfront. Dit zorgt weer dat het combineren van werk en privé makkelijker gaat. Je kunt bellen dat je in de file staat, je kunt anticiperen. Tegelijkertijd zijn we onder werktijd ook veel bezig zijn met online privé activiteiten zoals online shoppen, even een facebook berichtje plaatsen, even appen met het thuisfront of de sportvrienden. Zelfs gamen gebeurt onder werktijd. blijkt.  Het werkt dus twee kanten op; werk tijdens ‘privétijd’ en privé zaken tijdens ‘werktijd’. We hebben meer maar op een ander manier en op andere momenten contact met onze familieleden en vrienden (onder de ‘traditionele werktijd” maar ook met onze zakelijke contacten (onder ‘tradiotionele’ privé – of niet werktijd). Is dat altijd slecht? (Een mooi voorbeeld is de film Her, een bizar verhaal over een man die een relatie krijgt met zijn OS)

We lopen niet synchroon zowel werk als privé

Het gaat niet zozeer om te weinig tijd, maar om het plannen van alle complexe tijden van werk, vrije tijden thuisactiviteiten van alle gezinsleden en mantelzorgtaken. We zijn veel individualistischer bezig en vooral moet alles snel, bestel je iets dan moet het er morgen zijn, haal je eten bij de chinees, dan wel snel. Onze norm is NU, over 5 minuten dat is te laat. En doordat we zo druk zijn, nemen we nog een extra technisch snufje of appje erbij om ons te helpen nog sneller te zijn, een echter tredmolen, snel sneller snelst. Kortom vrije tijd en werk lopen door elkaar heen, moeten we dat niet gewoon accepteren en daarna gaan handelen? De ouderwetse scheiding tussen werken wonen, in vinex locaties ver van het werk, waardoor we enorme files hebben gecreëerd, is dit niet uit de oude doos? Wonen werken en vrije tijd, moeten we niet ontschotten, ontzuilen? Steeds meer mensen wonen en werken in het zelfde pand,iets dat ik zelfs overigens ook al jaren doe.

Onze eigen gecreëerde deadlines doen ons de das om

Moeten we dus niet gewoon anders leren omgaan met alle tools die we hebben en anders gaan denken. Moeten onze normen niet mee evalueren, snelheid en efficiency zijn nl.niet alleen afhankelijk van de techniek, maar hoe wij er met in allen mee omgaan. Het zijn de enorme deadlines waar we constant mee moeten werken op een enorme hoge snelheid en enorme tijdsdruk, daar hebben we last van. Onze norm van ‘instant responsiveness’ is de crux, hierdoor zijn we slechts heel gefragmenteerd met zaken bezig, gekoppeld aan het feit dat we iets meer gesynchroniseerd zijn met zijn allen. Kunnen en durven we de norm van altijd gelijk moeten reageren en snel snel loslaten, iemand moet ermee beginnen. Volgens mij kun je dat bereiken door af en toe even ‘op te sloomen’, een dag niet bereikbaar te zijn of niet te reageren, te digital detoxen, zolang je het maar duidelijk maakt aan de buitenwereld: “Ik ben er even niet, ik reageer morgen weer op de email, sowieso reageer ik binnen 24 uur op mijn mail, mijn appjes reageer ik maximaal binnen 4 uur etc”. Dan is het niet meer de lat dat ben jij en de norm die bepalen wij. Maar de lat die ben ik en de norm die bepaal ik! 

Annemie Schuitemaker vanuit Onstwedde waar ik aan het “opsloomen’ ben, deze week ligt mijn lat lekker laag!

Durf jij in 2015 minimaal 24 uur niet online te zijn?

#NMDDzondersmartphone
We zijn druk! Maar waarom?

We zijn drukker dan ooit, daarom multitasken we de hele dag en daarom zijn we druk en daarom……. etc. In The Economist van 20 december stond hierover een briljant artikel; Why is everyone so busy? We zijn verslaafd aan onze smartphones (nomofobie), tablets en andere mobile devices. We lijden aan infobesitas en krijgen cold turkeys als we niet online zijn. Hierdoor komen we nooit tot rust, lichamelijk en psychisch en werken we meer dan nodig is (omdat we niet effectief en efficiënt zijn). Kortom we hebben altijd stress, werkstress, maar ook privé stress. Wat ga JIJ structureel doen om je stress te verminderen?

Het is 5 voor 12, we moeten anders met onze tijd omgaan. Daarom nodigen wij iedereen van harte uit om in 2015 echt een verschil te gaan maken, voor onszelf, voor onze collega’s en voor onze familie en vrienden. Door middel van ‘No Mobile Devices Day’ Challenge #NMDD. Kijk eens naar het filmpje, herken je dit? Helaas moet ik bekennen dat ik wel ‘iets’ van mezelf herkende.

Hoe kun je meedoen en het verschil maken?

Je gaat bewust 24 uur offline met je smartphone en/of je tablet, hoe dat moet je zelf weten (evt. enkel waarvoor de telefoon bedoeld is, nl. bellen in noodgevallen). Je kunt ook een boodschap inspreken op je voice mail, een automatic reply instellen, maar je laat zien dat je 24 uur bewust niet bereikbaar bent op je mobiel devices. Na 24 uur maak je nogmaals een kort filmpje en geef je kort maar krachtig aan hoe je dit is bevallen en wat het je heeft opgeleverd. Vervolgens challenge je 5 nieuwe mensen. Als je de challenge niet volhoudt, dan maak € 5,00 over aan het Fonds Psychische Gezondheid! Het is net als het lopen van een marathon, het begint met eerst 1 kilometer hardlopen, afvallen doe je ook niet met 20 kilogram tegelijkertijd maar met een klein doel…stap voor stap. Geen ‘ja-maar” maar het denken in mogelijkheden.

Het belangrijkste is: waarom?

Met dit initiatief willen we het volgende bereiken:

  • Laten zien en voelen dat off-line zijn iets toevoegt aan je persoonlijke  en werkleven:
  • Iedereen bewust maken dat ‘aangekondigd niet bereikbaar’ zijn mogelijk is, zakelijk en privé;
  • Het onderwerp bespreekbaar maken met familie, vrienden,  collega’s en het management  binnen organisaties;
  • Zorgen dat we minder in plaats van meer online zijn en uiteindelijk iedereen minimaal 1 dag per week zonder mobile devices durft te doen, standaard. En dat organisaties minimaal 1 dag per week No Mobiel Devices Day durven in te voeren;
  • het Fonds Psychische Gezondheid steunen:
  • en uiteindelijk uiteraard stress vermindering.
  • Als je de challenge niet volhoudt, dan maak € 5,00 over aan het Fonds Psychische Gezondheid!

Doe je mee?

Dit is een middel om een doel te bereiken, geen doel op zichzelf, namelijk minder stress en meer rust voor iedereen, voor jong en oud, voor je werk maar vooral ook privé. Zodat je goede voornemens ook echt concreet resultaat opleveren. Een interessant boek waarin alles uitgebreid wordt uitgelegd  is Ontketen je brein van Theo Compernolle. En het boek en website van Kim Spinder#WQM, we quit mail! Laten we zorgen dat dit een echte movement wordt, waar jij, je omgeving en echt iedereen beter van wordt.

Doe je mee? Reageer, deel je ervaring, inspireer en kijk op de Facebook pagina NoMobiledevicesDay

Ik heb inmiddels 3 NoMobiLeDevicesDays gehad, mijn ervaringen kun je zien en horen op de Facebookpagina

Annemie Schuitemaker

 

 

Waarom denken we toch altijd dat we supermensen zijn?

Altijd druk…..

Het is bizar, wetenschappelijk is het aangetoond op alle fronten, maar toch denken we altijd dat we anno 2014 kunnen multitasken, switchtasken of op zijn Hollands gezegd, alles tegelijkertijd kunnen doen. De week heb ik 5 workshops ‘Minder Multitasken en digitaal detoxen’ gegeven en een behoorlijk aantal mensen gecoacht. Het onderwerp werkdruk, werkstress en ‘ik heb te weinig tijd’ staat bij iedereen boven aan de agenda, helemaal in deze drukke december maand. En toch denkt bijna iedereen….ik kan het wel en het kost mij geen extra tijd…ik ben een supermens. Dit filmpje legt in 1.46 minuut helder uit wat het probleem is, beelden zeggen meer dan 1000 woorden, kijk even:

Waarom?

Waarom blijven we dan toch alles tegelijkertijd doen? Zijn we onbewust onbekwaam? Ja daar ben ik van overtuigd, onbewust multitasken we de hele dag en enkel bewustwording wat het gevaar is door het te hore, te lezen en te zien helpt niet. Eigenlijk moet je het ondergaan. Heel simple;

Schrijf je naam op en vervolgens de 06 nummer en laat iemand anders de tijd op nemen.Vervolgens doe je het zelfde maar nu schrijf je letter, cijfer etc, dus a0n6n5e3m9i6e 1s8c8h9u0i6t5e3m9a6k1e8r, je vraagt of iemand anders je afleidt, je zet ook nog muziek op. En gegarandeerd kost het je veel meer tijd en maak je sneller fouten en levert het je meer stress op. En dat is exact wat we dagelijks doen. Als we een keer een taak van 30 minuten doen, gaat dat sneller en beter dan waneer we drie keer iets 10 minuten doen. Dat is zowel voor dingen die je op je werk doet, maar ook thuis. Dus even snel bellen terwijl je kookt, even snel het speelgoed opruimen terwijl je ondertussen de was doet en praat met je dochter….dat lukt wel, maar kost meer tijd en mee energie.

Echt uitproberen

Ik ben daarom 3 vrijdagen achter elkaar 24 uur zonder smartphone en zonder tablet geweest, vanuit de NoMobiledeviceday Challenge. Ondertussen hebben al heel veel mensen deze uitdaging gedaan en de resultaten en ervaringen zijn fantastisch#NMDDk, lees bijvoorbeeld de ervaringen van Gabrielle van Brussel of Alexander van Keehnen. Minder stress, meer rust, je kunt meer doen, maar tegelijkertijd…schrikken van jezelf om te ervaren dat je best wel verslaafd bent aan altijd online zijn. Durf jij het aan?

Ik heb sinds de drie dagen zonder smartphone mijn gedrag echt veranderd: ik check mijn mail echt nog maar een paar maal per dag, ik lees mijn email niet meer op alle devices, ik heb social media van een aantal devices afgegooid, ik geniet van uit eten zonder telefoon en ik…ben productiever. Ik begin de dag met mijn belangrijkste taak van die dag in plaats van mijn email, wat een rust. Kortom het levert mij als persoon meer rust op, zowel zakelijk als privé en ik ben echt productiever!

30 concrete tips

Ik heb hierbij 30 concrete tips, doe er je voordeel mee. Ondertussen vertrek ik naar Terschelling, waar ik 6 dagen rust en afstand neem, om aan mijn boek te werken, gebaseerd op mijn eerdere wetenschappelijke onderzoek naar de rol van lijnmanager bij work life balance binnen organisaties. Daar ga ik bewust monotasken, nadenken, schrijven en ondertussen weet ik dat creativiteit opbloeit op dat soort rustige momenten! To be continued!

Annemie Schuitemaker, op weg naar 6 dagen rust op Terschelling

tips-om-minder-te-multitasken

 

 

 

 

 

Werkstress en apenmanagement

Werkstress staat hoog op de agenda van de politiek, werkgevers en werknemers, gelukkig. 3 tot 6 november is de Check je Werkstress Week. Minister Asscher opent de week met een conferentie. de hele week zijn er tal van activiteiten. Ik hoop dat de bewustwording zo steeds groter wordt. De vraag is echter hoe kunnen we concreet zorgen dat we van ‘onbewust onbekwaam naar onbewust bekwaam ‘ gaan? Heel simpel, beter apenmanagement!

shutterstock_145207369Apenmanagement!

Hoeveel apen heb jij op je schouder gemiddeld per dag? En hoeveel daarvan horen eigenlijk niet bij jou, maar zitten daar ‘toevallig’ omdat iemand je iets vroeg en je weer ‘Ja’ in plaats van ‘Nee, (nu even niet)‘  hebt geantwoord?Eigenlijk is werkstress simpel op te lossen. We moeten meer Nee zeggen: Nee tegen een ander is ja tegen jezelf. Ja tegen jezelf is nee tegen een ander.

Hoe doe je dat? Simpel: Nee zeggen en de aap terug zetten daar waar hij hoort!

‘Nee, ik heb nu geen tijd, morgen ben je de eerste’,  tegen een collega die vraagt of je nu even kunt helpen.
‘Nee,  tegen de emails die binnenstromen’, 114 emails gemiddeld per dag, beschrijft Kims Spinder in ‘We Quit mail’  (een briljant boek). Waarom moet emails gelijk beantwoorden, 2 maal per dag kan ook in plaats van elke minuut, we zijn reactieve screensuckers geworden
‘Nee, tegen je smartphone die tijdens de lunch, de vergadering of tijdens je werk constant trilt en schreeuwt om aandacht of antwoord. Er zit ook een UITknop op.
‘Nee, tegen onduidelijke vragen van collega’s, die je enkel meer tijd kosten en niet bij jou horen
‘Nee , tegen deadlines die te strak zijn en onhaalbaar zijn en al het andere pure zinloze ad hoc werk
‘Nee, tegen werk en zaken die niet belangrijk zijn, zoals Covey zei; ‘mensen zijn verslaafd aan urgentie’
Nee, tegen adhoc werk, om te voorkomen dat je ADHOCraat wordt

nee=jaja=nee

En vooral veel ‘Ja tegen jezelf,’  mijn agenda komt eerst (MAKE), zodat je ook tijd hebt voor reflectie en denktijd.
Nb dit ezelsbruggetje is niet van mijzelf, maar ik vind hem wel briljant, ik weet helaas niet van wie deze afkomstig is! Het boek; ‘Nee!, Hoe een enkel woord je leven kan veranderen’ van Jana Kemp is echt een aanrader, maar niet meer in de verkoop (en helaas zijn er ook weinig andere boeken over dit onderwerp). Een Tip: het woordje EN verbindt, het woordje MAAR schept afstand, bijvoorbeeld: “Dank je voor het vragen, en nee’. 

Vanaf morgen!

Als we vanaf morgen, minimaal 3 keer per dag Nee zeggen inplaats van Ja, dan maken we al een stapje in het verminderen van werkstress. Veranderen van gedrag is namelijk lastig, dus stap voor stap.  Meer Nee zeggen en enkel Ja tegen echt belangrijke zaken, die passen bij jouw agenda.
Als we vanaf morgen niet meer als infobesitas junks de hele dag achter de smartphone, ipad of email aan jagen.
Als we vanaf morgen eerst denken en dan pas Ja zeggen, met iets meer egoïsme naar ons zelf. Maar ook goed nadenken of we iets NU moeten vragen aan een ander, of dat het ook kan wachten, voordat we als een kip zonder kop naar een collega ander rennen, die we vervolgens ook weer uit zijn werk halen……..
………dan houden we zeeën van tijd over en hebben we minder stress. We kunnen namelijk niet multitasken en dat kost ons heel veel tijd en stress….. Een heel interessant boek over dat onderwerp is “Ontketen je brein” van Theo Compernolle.

Interesse in Apenmanagement, stress management of werkprivé balans? Dinsdag 4 november is er een gratis workshop ‘Doorbreek je cirkel van 24/7 bereikbaarheid’ in het kader van de Check je wekrstress week of mail voor een incompany workshop of personal coaching.

Apenmanagement, hoeveel apen heb je nu op je schouders  en hoeveeel apen wil en kun je op je schouder hebben? Een aap is zwaar hoor!

 

Annemie Schuitemaker

trainer in apenmanagement voor mensen!

 

 

 

 

 

 

 

Stress bespreken op de werkvloer, maar wie betaalt de rekening?

Wie betaalt: de werkgever of de werknemer?

Het is onvoorstelbaar, maar zelfs in 2014 durven werkgevers (vertaal lijnmanagers) te zeggen tegen medewerkers dat stress gerelateerde interventies, waar privé zaken eventueel een rol in zouden kunnen spelen, betaald moet worden de werknemer zelf.Afgelopen week heb ik het zelfs 3 keer meegemaakt, ik ben perplex. Het zijn steeds identieke verhalen. Een medewerker meldt schoorvoetend dat het niet meer gaat, te veel water in de emmer, de letterlijk druppel, zoals de campagne van minister Asscher zo mooi aangeeft. Top, deze campagne, medewerker durven stress bespreekbaar te maken, weg met dit taboe. Maar dan Optische illusieskomt de aap uit de mouw. De lijnmanager,
tnowerkdrukmodel
soms zelfs in overleg HRM, komt tot de ‘conclusie’ dat niet de enorme werkdruk een grote rol speelt in de oorzaak van de stress, maar ‘ontdekt’ dat er in het privé leven een en ander is gebeurd, zoals bijvoorbeeld een echtscheiding, een sterfgeval, zieke kinderen of manterzorg. Dan komt de boemerang; ‘Fijn dat je dit aankaart, het lijkt ons zinvol dat je hulp gaat zoeken’. Bijvoorbeeld in de vorm van een coachingstraject ….dat de werknemer uiteindelijk zelf moet betalen. Immers…er zit een privé issue onder en dat hoeft de werkgever toch niet te betalen.?!? Maar wat is nu de oorzaak en wat is het gevolg en wat is de druppel? Ik citeer de campagne van check je werkstress nu even letterlijk: ‘Hoe zorg je ervoor dat je gezond en met plezier naar je werk blijft gaan? Herken de signalen en check je werkstress.’ Met de volgende beschrijving: 1 op de 8 werknemers in Nederland heeft last van werkstress. Bijna 1 miljoen mensen lopen jaarlijks het risico op burn-out en andere werkgerelateerde psychische ziekten. Signalen zoals slapeloosheid, aanhoudende hoofdpijn of oververmoeidheid worden vaak niet op tijd herkend. Maar het kunnen de druppels zijn die de emmer doen overlopen. Herken de signalen; bij jezelf of, als leidinggevende, bij je werknemer. Kaart ze op tijd aan, thuis of op de werkvloer. Zodat iedereen gezond en met plezier het werk kan blijven doen.

Waarom kan ik hier nu echt woest over worden?

Wat is oorzaak,wat is gevolg? Te veel stress door de werkdruk of anders om? Het model van TNO is erg duidelijk en dat deel ik graag met jullie, zoals dit ook wordt uitgelegd in het onderzoek van TNO Werkdruk. Werkdruk is een situatie waarin er een disbalans is ontstaan tussen de eisen van het werk wat betreft de inhoud van het werk en de context van het werk en de mogelijkheden van de werknemer om het werk goed uit te voeren. De oorzaken hiervoor kunnen liggen bij de inhoud van het werk, de organisatie (context) van het werk en het individu. Het model van TNO hierover laat dat ook duidelijk zien. Buffers zijn de determinanten die de kans verkleinen dat werkdruk leidt tot werkstress. Persoonlijk omstandigheden kunnen maken dat een medewerker (tijdelijk) wat minder belastbaar is en (tijdelijk) een disbalans ontstaat.In de 3 situaties waar ik in het begin over sprak was er duidelijk sprake van te veel werkdruk, kort gezegd er was sprake van een ‘werk privé onbalans’ en absoluut geen ‘privé werk onbalans’. Hoe kan ik dat zo stellig beweren? Door de duidelijk verhalen van de medewerkers gekoppeld het feit dat ze niet de enige waren op de afdeling en gekoppeld aan de Swing (Survey Werk-thuis Interferentie-NijmeGen), de enige gevalideerde vragenlijst in de Nederlandse taal en voor Nederlandse gebruikers om de werk-privé balans te meten. SWING is ontwikkeld door Prof. Sabine Geurts e.a., Behavioural Science Institute, Radboud Universiteit Nijmegen. De Swing meet de invloed die werk kan hebben op de thuissituatie, in positieve en in negatieve zin: de werk thuis interferentie. Tevens meet de Swing de invloed die de thuissituatie kan hebben op werk, in positieve en in negatieve zin: de thuis werk interferentie.

Optische illusie; werk privé of privé werk balans

volle emmersIn alledrie de situaties was er duidelijk sprake van een werkprivé onbalans, bleek ook uit de werkprivé balans test.Werk interfereerde in de privé situatie en niet andersom. Het is volgens mij essentieel om te voorkomen dat we een optische illusie hebben, dat werkgevers privé werk onbalans zien, terwijl er eigenlijk sprake is van een werkprivé onbalans. Los van het feit dat als er sprake is privé werk onbalans dat volgens mij hoort bij goed werkgeverschap.Zoals de campagne ‘Check je werkstress’ zo mooi zegt: Maar het kunnen de druppels zijn die de emmer doen overlopen. Herken de signalen; bij jezelf of, als leidinggevende, bij je werknemer. Kaart ze op tijd aan, thuis of op de werkvloer. Zodat iedereen gezond en met plezier het werk kan blijven doen. Overigens gebruiken we de werkprive balans test om duidelijk richting te bepalen in de in te zetten interventies, niet om naar ‘schuldigen’ te zoeken. Het geeft op een duidelijke manier inzicht wat er nodig is om zo effectief mogelijk aan de slag te gaan. Dat kan persoonlijke coaching zijn, een training, workshops, focusgroepen etc.

Geen volle emmers

volleemmersVoorkom dat de emmers overstromen door inderdaad stress bespreekbaar te maken op het werk, maar ga niet wijzen naar een schuldige. Maar zoek samen een oplossing voor alle partijen, alleen al in de eerste helft van dit jaar bedroegen de kosten van werkstress 800 miljard in Nederland. Voorkomen is beter dan genezen, anders is het enkel ‘Penny wise, pond foolish’ en daar wordt niemand beter van. Laat je inspireren tijdens de week van de werkstress van 3 tot 6 november 2014.

Overigens is de werkprive balans test inclusief een persoonlijk rapport gratis voor werkgevers en werknemers te vinden op onze website Career & Live.

Annemie Schuitemaker

directeur Career & Live

25 tips om te “digital-detoxen” en lekker niet bereikbaar te zijn!

Altijd bereikbaar: van onbewust online naar bewust offline

shutterstock_54764053Zelden heb ik zovele reacties gehad op een blog als het blog Durf jij jouw “cirkel van bereikbaarheid” te doorbreken? Het maakt vele los bij mensen persoonlijk en bij organisaties. Iedereen stoeit ermee. Willen we niet, kunnen we niet en hoe moet dat? Bijna wekelijks geef ik lezingen en workshop specifiek over dit thema. Uiteraard heb ik dan altijd mensen in de zala die wel de cirkel van bereikbaarheid doorbreken, maar hun collega’s niet (maar die zijn er dan niet).

25 Tips om te “digi-detoxen”

  1. Vaker nee zeggen; Ja tegen een ander is nee tegen jezelf, Nee tegen jezelf is ja tegen een ander, zowel zakelijk als privé;
  2. Af en toe de smartphone uit te zetten, zowel zakelijk als privé;
  3. Verdeel de dag in blokken van 90 tot 120 minuten, na inspanning……weer ontspannen en dan weer verder gaan. Interval in plaats van steady-state en neem Pauzes (2 min.);
  4. Plan echt “time off van je werk” momenten waarop je bewust niet bereikbaar. Durf de cirkel van 24/7 bereikbaarheid te doorbreken
  5. Doe de belangrijkste dingen gelijk ‘s ochtends zonder onderbreking met een duidelijk start en eind tijd;
  6. Zorg dat een “scherm” niet het eerste en laatste is wat je ziet op een dag;
  7. Stop met multitasken, doe 1 ding tegelijkertijd, met aandacht, zoals eten, autorijden, praten, vergaderen;
  8. Durf imperfect te zijn en laat het perfectionisme los. Een 7 is ook goed, het hoeft niet altijd een dikke 9 te zijn;
  9. Ga op een email-dieet en bedenk elke keer als je mailt: is deze email nodig voor mij en/of voor de ontvanger?;
  10. Sluit elke dag af minimaal met 3 positieve dingen, wat heb ik als positief ervaren vandaag!;
  11. Gebruik een klok cq horloge in plaats van je  smartphone;
  12. Geen smartphone als je met iemand in gesprek bent;
  13. Maak een “geen-smartphone -boete -potje” met als regel, kijk niet op je smartphone als je met iemand face tot face spreekt, zowel thuis als op kantoor:
  14. Vergeet je smartphone en laat hem thuis, uit;
  15. Neem geen oplader mee als je weggaat of op vakantie gaat:
  16. Schrijf je uit van minimal 10 nieuwsbrieven;
  17. Log 1 week uit van 1 social network en wat gebeurt er?;
  18. Ga lunchen in een wifi loos restaurant;
  19. Zet je tv eens uit, minimal 2 avonden per week, dat geeft heel veel extra tijd
  20. Geef een echt persoonlijk compliment in plaats van :) of  LOL te mailen;
  21. Zet een weekend alle smartphone, TV’s, PC etc uit en ga echte ouderwetse spelletjes doen zoals “mens erger je niet bord spel”
  22. Ga eens naar de bibliotheek en haal 5 boeken;
  23. Zet je smartphone niet aan in je auto, minimaal een week, wat een rust;
  24. Zet je smartphone pas aan nadat je minimaal twee uur uit je bed bent en uit twee uur voor je naar bed gaat;
  25. Ga elke dag een lekker herfstwandeling maken.

Ik geef zelf toe, ik vind het ook nog steeds lastig, maar ik ga met sprongen vooruit. Ik deel graag 25 tips en probeer zo mensen te inspireren. Ik zou het leuk vinden om van iedereen minimaal 1 nieuwe tip te krijgen. Ik zorg dan dat de lijst nog groter wordt en wordt gedeeld. Dat lijkt me een mooie opstap naar de Week van de werkstress van 3 tot 7 november a.s..

Wil je zien wat het betekent voor jouw werk privé balans en je privé werk balans, doe dan nu de gratis werk test hier of ga naar http://goo.gl/Qu0ajo

Annemie Schuitemaker, druk bezig met een smartphone-detox week

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.